Be­perkt het uit­zicht niet, Ans Rietstra, Stads­be­heer Den Haag

Ans Rietstra is al­ge­meen di­rec­teur stads­be­heer in Den Haag en in die rol is het da­ge­lijks scha­ke­len tus­sen be­slui­ten ne­men, luis­te­ren, be­oor­de­len, ana­ly­se­ren, soms op­dra­gen en voor­al heel veel vra­gen stel­len. Ze geeft lei­ding aan een or­ga­ni­sa­tie van 1400 me­de­wer­kers die al­le­maal ten dien­ste van de bur­ger in Den Haag staan. Met zijn al­len moe­ten we de open­ba­re ruim­te schoon, heel en vei­lig hou­den. Soms is het las­tig om heel con­creet te dui­den wat ik doe. De bes­te for­mu­le­ring is dat ik rich­ting geef. Mijn doel is om men­sen te ver­lei­den in die rich­ting mee te gaan van­uit het per­spec­tief dat we ge­za­men­lijk heb­ben ge­for­mu­leerd over hoe het be­ter kan. De ro­de draad in mijn car­ri­è­re is dat ik geen be­heer­der ben, maar al­tijd een con­cre­te bij­dra­ge wil le­ve­ren aan iets dat ver­be­terd moet wor­den.

TEKST: Jorissa Neutelings - 27/10/2015
Het le­ven is het meer­voud van lef Slacht­of­fer­ge­drag ver­draag ik slecht

Al op jonge leeftijd wist ik dat ik met mensen wilde werken aan verbetering. Ik werk graag met mensen, alleen niet met zielige mensen. Slachtoffergedrag verdraag ik slecht. Zelfredzaam zijn, eigenaarschap tonen en niet op de staat steunen als dat niet nodig is. Het zijn principes die mijn kernwaarden vormen. Arbeid bepaalt grotendeels je positie in het leven. Daarop voortbordurend is het zonde als je in de arbeid die je verricht, niet al je talenten optimaal benut. Op dat vlak daag ik mensen uit. Ik begeleid hen om het werk dat ze doen zoveel mogelijk te laten stroken met wat ze kunnen. Naast dat je talenten moet hebben om bepaalde zaken te kunnen is het ook van belang dat je het lef hebt om voor een bepaalde rol of verantwoordelijkheid te gaan.

Ar­beid be­paalt gro­ten­deels je po­si­tie in het le­ven, daar­om is het zon­de als je in de ar­beid die je ver­richt, niet al je ta­len­ten op­ti­maal be­nut

Het is de gun­nen­de hand die dwingt Als je an­ders kan kij­ken, kun je an­ders doen

Corrigeren of straffen is niet mijn stijl. Stimuleren en proberen te verleiden om anders naar zichzelf te kijken en naar hun eigen kunnen. Als je anders kan kijken, kun je anders doen. Ik word erg gelukkig van mensen die iets willen maken van het leven. Dat kan je met ieder talent. Het maakt mij niet uit of je nu in Den Haag de straten veegt of dat je als creatieveling een enorm innovatief concept uitdenkt. Als je het maar doet vanuit passie en trots.

Or­ga­ni­seer te­gen­spraak Spie­gel zet mij te­rug in mijn kracht

Stadsbeheer bestaat dit jaar 25 jaar. Het is een taaie klus om deze organisatie in beweging te krijgen. Ik zorg er voor dat ik met mensen in contact ben die mij energie geven. Dit zijn mensen die mij kennen en die mij tegenspreken als ik mij anders gedraag dan anders, zoals cynisch of trager reageren. Het zit in mijn aard om optimistisch te zijn. Ik bezit een zekere oerdrift om steeds weer een stap vooruit te willen zetten. Als ik daarvan afwijk valt dat op en heb ik een kleine cirkel van mensen om mij heen die mij daarop uitdaagt. Door deze spiegel kom weer terug in mijn kracht en kan ik weer vooruit.

Ik kop­pel een keu­ze om wat an­ders te gaan doen niet aan het be­ha­len van or­ga­ni­sa­tie-doel­stel­lin­gen maar aan de toets of ik nog ener­gie haal uit mijn rol

Nooit klaar Ik ga pas wat an­ders doen als ik geen toe­ge­voeg­de waar­de meer heb

Als je mij vraagt wanneer ik klaar ben bij Stadsbeheer, dan kan ik daar niet direct antwoord op geven. Ik ga pas wat anders doen als ik geen toegevoegde waarde meer heb. Ergens betekenis aan kunnen geven vind ik belangrijk. Ik koppel een keuze om wat anders te gaan doen ook niet aan het behalen van organisatie-doelstellingen maar aan de toets of ik nog energie haal uit mijn rol. Energie haal ik ook uit het maatschappelijk belang dat een organisatie dient. Organisaties die gericht zijn op geld verdienen zijn voor mij niet interessant. Organisaties met een publieke taak, daar gaat mijn hart sneller van kloppen. Ik wil in mijn werk een bijdrage leveren aan het in standhouden van basisprincipes die ervoor zorgen dat we in een veilige en sociale samenleving kunnen leven. Het werk dat we binnen Stadsbeheer doen past daarbij. Onze kerntaak is om een zo'’n optimaal mogelijk openbare ruimte te creëren waarin burgers kunnen floreren met de belasting die wij van diezelfde burgers ontvangen.

Voor­dat ik een be­slis­sing neem zorg ik er­voor dat ik me­zelf eerst ver­won­der en dan ver­vol­gens heel veel vra­gen stel in plaats van te oor­de­len

Blijf je­zelf ver­won­de­ren an­ders be­perk je je uit­zicht Kij­ken als een kind

Als je je verwondert is het niet zo dat je het andere bewondert en daar wilt zijn. Wanneer je je verwondert kijk je in feite door de ogen van een kind naar je omgeving. Een kind kijkt zonder oordeel. Deze manier van kijken helpt je om effectief te zijn. Voordat ik een beslissing neem zorg ik ervoor dat ik mezelf eerst verwonder en dan vervolgens heel veel vragen stel in plaats van te oordelen. Op basis daarvan vorm ik ergens een mening over en daarna pas ga ik over tot actie. Ik heb bijna nergens een oordeel over. Ik kijk rond en leer van anderen. Doordat ik zo werk kan ik ook dingen bij anderen afkijken die ik heel goed kan gebruiken bij de aanpak van een bepaald probleem. Sommige mensen vinden dat raar, maar het hebben van een oordeel helpt mij niet. Misschien ben ik ook wel een beetje vreemd, maar ik ben wel mezelf!

Maak het ver­schil Ik speel niet voor de knik­kers

Ik houd van het spel en het spelen daarvan. Ik speel het spel niet voor de knikkers. Ik wil weten wat mensen beweegt en hoe ze ergens bij komen. Ik wil dat weten omdat ik er dan wellicht iets in kan betekenen. Ik wil dat niet weten zodat ik er vervolgens iets over te zeggen heb. Het verschil kunnen maken voor anderen met hetgeen dat ik doe is voor mij enorm belangrijk. Vlak voordat ik dood ga wil ik kunnen zeggen: ik heb echt iets betekend en een heerlijk leven gehad!

Reageer op dit artikel
*

Welke kleur heeft een rood logo? (antwoord in kleine letters)

  • CarmenBreeveld - dinsdag 27 oktober 2015 22:13

    Dit mooie verhaal is precies zoals ik Ans heb leren kennen in haar vorige functie als Korpschef. Ans is een rolmodel voor zowel vrouwelijk als mannelijk leiderschap. zij heeft bewezen dat zij zowel aan de masculiene als ook feminiene organiasties leiding kan geven. Ik heb respect voor de wijze waarop Ans van iedere functie weer een succes weet te maken. Ik heb Ans intensief leren kennen tijdens een hei=sessie voor vrouwelijke politiecommissarissen, waarbij het thema Vrouwelijk Leiderschap binnen de poltie organisatie centraal stond. Ans is een authentieke leider die van nature gezag uitstraalt. Ik denk dat het niet uitmaakt in welke branche Ans terecht komt. Zij zal door haar authenticiteit, heldere visie en strategisch inzicht overal een succes van maken. Ik wens Ans heel veel succes toe in haar huidige en toekomstige posities. Liefs Carmen Breeveld Reageer

  • Sjeraar - donderdag 29 oktober 2015 00:04

    Een topper in de schijnwerpers! Zij die lef niet het enkelvoud van leven vindt. Met ogen die stralen kan bepalen. Uitdaagt tot tegenspraak nadat je hebt meegesproken over het onderwerp. Nooit klaar is, maar.... als ze de kans krijgt, alles wat ze oppakt, op de best mogelijke manier afmaakt. Maatschappelijk gelukkig voldoende hoog is geklommen om haar "uitzicht beperkingen " volledig weg te kunnen nemen.... Waarbij ze van verre komt, langs een prachtige carrièreladder, met hoge bergen en diepe dalen, veel mooie momenten, maar soms ook moeilijke periodes ... nog steeds vernieuwend bezig is en bereik wat ze wil bereiken.... "Er iets toe doen!" Meerdere malen heb ik geprobeerd je te vertellen dat je "zakelijk gezien" een TOPVROUW bent..... Heel veel succes ! Reageer